Jakies konkrety

Melduję się ponownie. Duzo czasu mineło od mojego ostatniego postu.
Ale...
Widzę poprawę naszych relacji. Gwałtowne ocieplenie na froncie i tak dalej.
Prawdopodobnie powodem była zdiagnozowana u mnie nerwica i poważna rozmowa lekarza z moimi rodzicami. Niemniej jednak obie dokładamy wszelkich starań aby cała atmosfera powoli wracała do normy. Łatwo nie jest ale teraz przynajmniej czuję, ze ona też tego chce. Nie wiem na jak długo nastąpiła poprawa, ale i tak dziękuję bardzo!

Czesc Swietne informacje i oby wszystko nadal toczylo sie tym torem

Również bardzo, bardzo się cieszę. Mam wrażenie ,że potrzebowałyśmy, aby nami "zatrzęsło". Jej potrzebna była diagnoza mojego lekarza i świadomość do czego to wszystko doprowadziło, a mi potrzebna była świadomość , że wszystko może się zdarzyć i kto wie... za kilkanaście lat mogę być na jej miejscu.
Tacie też dużo zawdzięczam.Gdyby nie on nie miałabym odwagi iść do lekarza.

Konkluzja jest jedna: Z tym można walczyć! Ale tylko pokojowymi środkami, cierpliwością i spokojnym , szczerym słowem. Od nowa odbudowujemy każdą najmniejszą cegiełkę naszej "fortecy". Nie jest lekko bo zaufania nie da się odbudować na pstryknięcie palcem. Ale widzę chęci!

Mam nadzieję, że mogliśmy chociaż w niewielkim stopniu Ci pomóc. Bardzo cieszy też fakt, że wspieracie się wzajemnie w rodzinie.
Cóż - nie pozostało mi już nic innego jak życzyć Wam sukcesów na polu walki